كردنهاى آيه‌ها در هر سوره ) نه چندان اهميتى داشته و نه آنقدر كه « بل » فرض مى - كند زياد تكرار شده است . بدين ترتيب ، اگر هر يك از سوره‌ها ، خيلى زود و در همان اوايل نزول ، صورت قطعى نيافته بود ( با توجه به نمونه‌هاى مختلف و مفصلى كه بعد بدان اشاره خواهد شد ) دو وضع پيش مىآمد : وجود قرائتهاى بسيار متشتت و دور از هم از هر سوره‌اى كه هنوز در زمان پيغمبر به قيد كتابت درنيامده ، كه البته اين غير قابل قبول است . و يا قبول اين فرضيه كه مصحفى بوسيلهء خود پيغمبر ( ص ) تهيه شده و هر آيه‌اى كه بعد نازل شده بدان افزوده گرديده و اين مصحف اساس اصلاحات بعدى بوده است . در صورتى كه همانطورى كه قبلا گفتم چنين مصحفى بوسيله پيامبر ( ص ) تهيه نشده بود . پس چه دلايلى وجود داشته كه محمد ( ص ) را منصرف ساخته تا يك متن ثابت لا يتغيرى از وحى را به جامعه خود بدهد ؟ كازانوا در اينجا پاسخى مىدهد كه دور از تهور نيست . « 22 » قرآن مدام دربارهء رسيدن روزى

--> ( 22 ) كازانوا . oP . cit براى احتراز از مراجعه به يادداشتها ، شمارهء صفحه‌هاى كتاب او در تلخيصى كه در متن آمده ذكر شده است . در حقيقت او نحوه‌اى را كه جامعهء اسلامى پيروز شده تا دولتى تشكيل دهد ، مطالعه كرده ، زيرا ظاهرا با وجود اين كه قرآن - مىگويد قضاوت نهائى ( روز قيامت ) نزديك است ، ضرورتى وجود نداشت كه به ايجاد چنين تشكيلاتى مبادرت شود . بنابراين مسألهء تشكيل مصحف ( گردآورى قرآن در يك دفتر ) بوسيلهء شخص محمد ( ص ) از نظر كازانوا در درجهء دوم اهميت قرار دارد . البته فرضيه‌هاى كازانوا مربوط به بيشتر از نيم قرن پيش است و حالا حتى ديگر ميان فرنگيها هم طرفدارى ندارد . ولى در اساس ، خود اين فرضيه ، عدم درك درست مفاهيم قرآنى و تعليمات عاليهء اسلامى ، و وجود نظرهاى شخصى و اغراض خاص را نشان مىدهد . اعتقاد به روز رستاخيز اساس اعتقاد هر مسلمانى است . هر كس بايد بداند كه سرانجام روزى خواهد رسيد كه به